Waarom en hoe de vluchtelingen correct opvangen

DOOR EIGEN ZWEET WORDT JE NOOIT STINKEND RIJK

 

 MAAR DOOR DAT VAN ANDEREN, DA’S EEN FEIT.

 

 

De rijke landen hebben eeuwenlang geprofiteerd

 

van de arme landen hun zweet

  

 

Rechtvaardiging en actualisering van deze bedenkingen.

 

HOE DE VLUCHTELINGENSTROOM

NAAR EUROPA DUURZAAM OPLOSSEN

Maak van vluchtelingen geen ontheemden!

Wanneer ik in juni 2001 de achteraan bijgevoegde tekst heb geschreven was er nog helemaal geen sprake van onrust in Syrië door de oorlog tussen Assad en de rebellen. In Soedan en in een groot deel van Afrika was de Islamitische Staat nog helemaal niet actief. De Arabische lente was op dat moment nog verre fictie.

Maar toch…in juni 2001 werd er in Brussel reeds“onderhandeld” tussen de rijke en de arme landen over de grote financiële tegemoetkoming die aan de dictators destijds werd toegekend door de Europese landen, waardoor Europa de rijkdommen van die landen zonder problemen of scrupules kon stelen. Dit toegestoken geld werd echter nooit gebruikt voor de arme bevolking zelf, aan wie later wel vereffening van die schuldenlast werd verwacht.

De oplossingen die ik destijds in deze tekst voorstelde om de bevolking vrij te pleiten zijn voorzeker rechtvaardig en spitsen zich toe op een redelijke tussenkomst van de rijke landen voor de ontwikkeling van de arme landen  en van de plaatselijke bevolking. De mensen die toen naar hier kwamen waren dan ook vooral economische vluchtelingen die niet wisten van welk hout pijlen te maken. In die tekst  probeer ik zelfs dat te rechtvaardigen bij wijze van restitutie omdat de rijke landen de arme landen jarenlang hadden uitgebuit.

Vandaag is het echter een fundamenteel ander verhaal: door toedoen van Bashar al Assad, van Al-Queda en van IS zijn die landen zo onveilig geworden dat een mensenleven daar niet van tel is en de willekeur van de oorlog hoogtij viert. Daarom ontvlucht de bevolking massaal hun eigen land uit ellende en miserie: het leven van iedereen is er constant in gevaar, onzekerheid troef!

De vluchtelingen vandaag komen dus niet naar hier om te profiteren en het grootste deel van hen zijn zeker geen economische vluchtelingen. Zij zouden veel liever in hun eigen land blijven als er maar vrede heerste.

De vluchtelingen die hier zijn moeten wel op een menswaardige manier worden opgevangen. MAAR DE HOOFDBEDOELING MOET ECHTER BLIJVEN: VOORKOMEN DAT BURGERS HUN EIGEN LAND OM VEILIGHEIDS REDENEN MOETEN ONTVLUCHTEN. Dat is de reden waarom wij onvoorwaardelijk aan de kant moeten staan van de vluchtelingen en wij mee moeten helpen om in die landen opnieuw vrede tot stand te brengen.Het feit dat zij hun eigen geliefde land ontvluchten is een bewijs dat zijzelf alleen niet in staat zijn om tegen de gruwel en de oorlogsellende op te treden. HUN VLUCHT NAAR HIER IS DUS IN FEITE EEN SCHREEUW OM HULP. Daarvoor mogen wij niet doof blijven.

Het is duidelijk dat die vluchtelingenstroom alleen kan voorkomen worden en automatisch zal opdrogen als er in hun eigen land vrede heerst.

 -Er moet in de eerste plaats ter plekke –in Afrika zelf- vrede afgedwongen kunnen worden tussen de verschillende partijen met praten en negotiëren op het hoogste niveau  en met inzet van alle mogelijk politiek en moreel gezag –ook van de Paus en de Kerk. Ook de grootmachten moeten alles in het werk stellen –en nog veel meer- om samen te handelen om het probleem op te lossen zonder gezichtsverlies  van de verschillende betrokken partijen. Lukt zelfs dat helemaal niet dan eventueel met  gebruik van geweld en in elk geval in naam van de honderdduizenden vluchtelingen die in hun eigen land eigenlijk recht hebben op een menswaardig bestaan. Wij allemaal hebben –als betrokken mensen- de plicht om ook met hen solidair te zijn.

-Nadat er vrede heerst moeten wij ook nog mee investeren in de opbouw van het maatschappelijk leven en vooral dan van het onderwijs. De jeugd is immers de hoopvolle toekomst van een land en daar moeten we ook samen met hen mee voor helpen zorgen.

-Tenslotte moet er gestreefd worden naar de verwerven van een  democratische rechtstaat, waarin de vrije meningsuiting centraal moet staan en de sociale vooruitgang voor iedereen nagestreefd moet worden. Rechtvaardige handelsbetrekkingen moeten de economische ontwikkeling mee stuwkracht geven.

DEZE MAATREGELEN KUNNEN ENKEL MET WERELDWIJDE GOEDKEURING, MET GRENSOVERSCHRIJDENDE INZET, MET SOLIDARITEIT, RECHTVAARDIGHEID EN BETROKKENHEID GEREALISEERD WORDEN. Wij hebben de morele plicht om hen daarbij te helpen.

Wij moeten bovendien toch nederig bekennen dat velen hier bij ons bang zijn omdat zij vrezen dat zij hun “rijkdom” met anderen zullen moeten delen. Hierbij moeten we enkel maar bedenken dat het juist de Europeanen waren die vroeger de rijkdom van de arme landen hebben gestolen of ontvreemd. Wij moeten onszelf nu niet beter willen voordoen dan we in feite zijn!Meer uiteg hierover in de hiernavolgende tekst van mei 2001!!! 

Voor mij is het bedenkelijk dat het liberale denken nu reeds voordelen zoekt om bepaalde (intellectuele) vluchtelingen hier bij ons een verblijfsvergunning aan te bieden wijl het juist zij zijn die de verantwoordelijkheid dragen om, als de vrede in hun land van herkomst teruggekeerd is, het land weer te helpen heropbouwen. Zij vertegenwoordigen de hoop en de toekomst van hun land en mogen hun grote verantwoordelijkheid voor hun geteisterde volk zeker niet ontlopen. MEER DAN HIER ZIJN ZIJ GINDER NODIG.

Voor onszelf, maar ook voor de vluchtelingen is dit voorstel de enige duurzame oplossing die zeker niet in een handomdraai kan verwezenlijkt worden maar die NU reeds dringend van start moet gaan om de vluchtelingenstroom geleidelijk aan te kunnen afbouwen.

 

DAAR MOETEN ALLE LANDEN AAN MEEWERKEN.


 

HIER VOLGT DAN DE INTEGRALE TEKST DIE REEDS IN MEI 2001 GEPUBLICEERD WERD.

 

De herschikking van de wurgende schuldenlast

waarover in Brussel onderhandeld werd tussen arme en rijke landen is andermaal op een sisser uitgelopen. In feite wordt er naar de gerechtvaardigde verzuchtingen van de derdewereldlanden nauwelijks geluisterd. Als tweederangslanden nemen zij niet echt deel aan het debat. Zij kunnen enkel hun georkestreerde veroordeling aanhoren. Hier in het Westen liggen we daar helemaal niet wakker van en de nieuwsberichtgeving maakt er amper melding van: een onbelangrijk “fait divers”… voor ons.

Voor de arme landen -tientallen miljoenen mensen- betekent die schuldenlast honger en miserie

en maakt hij het verschil tussen leven of dood, tussen menswaardige ontwikkeling of structurele armoede. Dit is ook de belangrijkste reden waarom velen uit pure ellende de rijke landen als asielzoekers opzoeken. Kan hen dat kwalijk genomen worden als er in hun eigen land geen enkele toekomst is of enige hoop op een menswaardig leven en op een rechtvaardig inkomen?

Er moet resoluut gekozen worden voor een onvoorwaardelijke en totale afschaffing van de schuldenlast

van de derdewereldlanden, niet enkel om de asielproblematiek fundamenteel en structureel op te lossen, ook niet uit liefdadigheid of vrijblijvende solidariteit, maar enkel en alleen op basis van rechtvaardigheid. Daardoor wordt de afschaffing van de schuldenlast de onherroepelijke plicht voor de rijke landen, omdat zij -historisch gezien- mee verantwoordelijk zijn voor dit onrecht en voor de structurele armoede in de derdewereldlanden.

In de geschiedenislessen op school hebben wij het verleden altijd bekeken, gekleurd door een westerse zonnebril,

als zelfingenomen machtige heersers over de wereld, die andere landen onderworpen hebben. Die geschiedenis was zogezegd een roemrijke successtory over heel de lijn voor de westerse landen. We voelden ons groot worden en fier als een gieter omdat we behoorden tot de machtige en rijke landen die de andere konden overheersen en de les konden lezen.

De vraag of dit menswaardig en rechtvaardig was werd niet eens gesteld en het standpunt van de uitgebuite, de verhongerde en onderdrukte volkeren werd bewust doodgezwegen, omdat we er geen gewetensbezwaren aan zouden overhouden en er zeker niet wakker van zouden moeten liggen.

Als we echter als mensen groot willen zijn, moet de geschiedenis op een eerlijke en rechtvaardige manier worden herschreven en moeten de visies en standpunten van de onderdrukten, de zwakkeren en de armen uitvoerig aan bod kunnen komen, zelfs als wij er zelf dan niet zo mooi zullen uitkomen. Het getuigt van moed en eerlijkheid om onszelf aan zware zelfkritiek te onderwerpen, een eigen grondige foutenanalyse te durven doorvoeren, onze machtshonger te reduceren, bereidheid te tonen om naar de stem van de armen en verdrukten te luisteren en onze eigen belangen aan de kant te zetten. Dat is de prijs die we moeten betalen voor objectieve rechtvaardigheid die niet door eigenbelang mag worden gedicteerd. Dan kan een rechtvaardig en menswaardig herstelbeleidworden gevoerd waarin de rechten van de armen en verdrukten gerespecteerd worden op basis van volstrekte evenwaardigheid van alle mensen.

Om deze controversiële stelling over afschaffing van de schuldenlast te begrijpen is het nodig de wordingsgeschiedenis van de structurele armoede in de derdewereldlanden te ontrafelen met onweerlegbaar feitenmateriaal, en onze Westerse actieve betrokkenheid daarbij  aan te tonen.

 

  • Bij de “ontdekkingsreizen” -onder meer van Amerika- door de Europeanen werden hele bevolkingen onderdrukt en uitgemoord, hoogstaande culturen vernietigd, gronden en rijkdommen geannexeerd en wat nog overbleef van de inheemse bevolking gedwongen als slaven te werken voor de overheersers. Menselijk gezien is dit geen verhaal waar we fier over kunnen zijn.

 

  • Later –in de koloniale periode– ontstond onder het mom van beschaving een nieuwe golf van overheersing en uitbuiting over de toen bekende wereld. Vooral Afrika werd geviseerd. Men gebruikte opnieuw de plaatselijke bevolking als goedkope werkkrachten en de enorme rijkdommen en grondstoffen werden massaal naar de moederlanden getransporteerd. Dit heeft Europa geen windeieren gelegd. Aan de ontwikkeling van de inheemse bevolking werd slechts door weinig moederlanden aandacht besteed, en dan nog vooral door de katholieke Kerk via de missionarissen. In de meeste gevallen was de hoofdbedoeling uitsluitend uitbuiting en gewin uit eigen voordeel eerst.

 

  • Na de onafhankelijkheid van de kolonies zette het Westen zijn uitbuitingspolitiek verder. Om in de gunst te komen van de meestal corrupte en dictatoriale regimes –die zelf door de rijke landen werden gemanipuleerd- werd onder vorm van leningen de gunst van de machthebbers afgekocht. Dat geld werd meestal gebruikt voor de persoonlijke verrijking van de machthebbers én om de arme bevolking onder de knoet te houden door het uitbouwen van een meedogenloos leger. Die schuldenlast moet nu op de koop toe nog door de arme onderdrukte bevolking zelf worden afgelost. De slachtoffers worden als daders beschouwd en voor een tweede maal zonder mededogen gestraft.

 

  • In de recente geschiedenis gaat de uitbuiting van de armen verder maar op een meer geraffineerde manier. Met de vrije wereldhandel en de GATT- akkoorden komen de arme landen opnieuw in de kou te staan: zij hebben een zwakke onderhandelingspositie en moeten, om niet van honger te creperen, het hun toegestoken aalmoes voor hun producten zonder discussie aanvaarden. Over sluwe en verdoken uitbuiting gesproken. Een nieuwe vorm van slavernij!

 

  • En last but not least hebben de rijke landen er alle belang bij de armoede te bestendigen en te institutionaliseren: zo kunnen ze de armen blijven uitbuiten voor eigen gewin. Daarom ook zijn ze niet gehaast om de schuldenlast van de arme landen kwijt te schelden. Armen zijn nu eenmaal zwakke onderhandelingspartners om handel mee te drijven en daar doen de rijken landen hun voordeel bij. Maar ook met het oog op de beperking van de productiekosten, die gerelateerd zijn aan het uitbetalen van hongerlonen, aan een onbeperkte urenweek, aan kinderarbeid en aan mensonwaardige werkomstandigheden zonder enige sociale bescherming, worden door de multinationale bedrijven en door de kapitaalkrachtige aandeelhouders immense winsten geboekt.

Armen worden uitgebuit. Door die uitbuiting worden ze nog armer en kunnen dus nog gemakkelijker worden uitgebuit: een vicieuze cirkel van honger, ellende en miserie zonder einde voor de armen, en een vette kluif en blijvende melkkoe voor de rijken. Armoede is ontoelaatbaar omdat het op onrechtvaardigheid en uitbuiting van de armen door de rijken is gebaseerd.

Na herhaalde plunderingen en voortdurende uitbuiting

én met een onrechtvaardige schuldenlast die loodzwaar op hun schouders rust geraken de arme landen nooit uit de spiraal van structurele armoede en menselijke miserie, waarvoor de rijke landen meestal verantwoordelijk zijn. Heb je zelf al eens meegemaakt hoe het voelt als je voortdurend bestolen en telkens opnieuw misbruikt wordt ? Met dit rotgevoel moeten de armen dagelijks leven, hun hele leven lang. Onvoorstelbaar! Er is enkel en alleen rechtvaardigheid en geen liefdadigheid nodig om de arme landen ontwikkelingskansen te geven en hoop op een menswaardig bestaan en een betere toekomst.

Help daarom mee om de mentaliteit in de westers wereld te veranderen door uw eigen bezitsdrang te matigen! Verander de wereld maar begin bij uzelf: het aankopen van producten uit de wereldwinkel die de producenten op een eerlijke manier vergoeden, kunnen een eerste concrete stap betekenen in de goede richting.

 Alleen  rechtvaardigheid en solidariteit kan

 de structurele Armoede in de derde wereldlanden duurzaam oplossen

waardoor de vluchtelingenstroom naar Europa automatisch zal opdrogen.

Stefaan Cleiren                        Kapelstraat 269 bis                     1940 Steendorp

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s