HET BELANG EN DE ESSENTIE VAN MIJN BLOG

VOORAFGAANDELIJKE BEDENKINGEN

Alle mensen, jong of oud, wit, geel, rood of zwart hebben allemaal het mens-zijn gemeen, maar hebben ook allemaal zonder uitzondering het geluksstreven gemeenschappelijk, dat in onze menselijke genen zit verankerd. Daaruit vloeit ontegensprekelijk de volstrekte evenwaardigheid van alle mensen voort. Daarom zijn mensen echter nog niet allemaal aan elkaar gelijk maar wel volstrekt evenwaardig in hun grote verscheidenheid en anders zijn. Om hun handelingen te rechtvaardigen moeten alle mensen dus ook vertrekken met het mens-zijn als uitgangspunt omdat dat voor alle mensen zonder uitzondering van toepassing is. Zo wordt NIEMAND uitgesloten. Dat is ook de reden waarom ik niet rechtstreeks wil verkondigen vanuit mijn eigen geloof, omdat ik dan alle anders-of niet gelovigen uitsluit om ook hen bij de opbouw van een menswaardige wereld te betrekken. Immers vanuit de menswaardigheid kunnen we ook niet-gelovigen zinvol aanspreken, zelfs wanneer zij alsnog niet in staat zijn om de ultieme beleving van het mens-zijn op het hoogste niveau, te aanvaarden: uit onze beperktheid om ten volle liefde te geven aan onze medemens vloeit bijna automatisch en vanzelfsprekend voort dat er een niet lichamelijk Opperwezen moet bestaan die perfect, oneindig liefdevol en almachtig moet zijn. Dat maakt het bestaan van God alleszins veel aannemelijker en zelfs in overeenstemming met ons verstand en dus ook voor rede vatbaar.

Noodzaak van een grondige analyse van ons mens-zijn

Een grondige ontleding tot op het bod van wat het juist betekent mens te zijn is een levensbelangrijke opgave voor ieder mens en zou op school als eerste en ultiem opvoedingsdoel bijgebracht en aangeleerd moeten worden aan ALLE jongeren: WIE BEN IK EN WAT BETEKENT HET PRECIES EEN MENS TE ZIJN.  Dat inzicht is noodzakelijk om te beseffen hoe we moeten leven om een goed mens te zijn. Het menselijk leven speelt zich af op drie verschillende niveaus die elk een ander facet van ons mens-zijn belichten en die uitvoerig behandeld worden wanneer u mijn blog opent: vooreerst een biologisch lichamelijk niveau zoals bij dieren, vervolgens de mogelijkheid om onze medemens lief te hebben en tenslotte –ten gevolge van de onvolmaaktheid van onze liefde voor de medemens- kan men tot het besef komen dat er een niet lichamelijk Wezen moet bestaan , die niets anders is dan liefde en geest. Op deze fundamenteel menselijke inzichten moet elk mensenleven gestoeld worden. Daar draait het in een mensenleven eigenlijk om. Daardoor kan al de rest in se beschouwd worden als zinloze ballast en overbodige luxe.

Zijn eigen mogelijkheden maar ook zijn beperkingen kennen en aanvaarden is het fundament om een gelukkig leven op te bouwen en meer en meer menswaardig te leven. Bij jonge kinderen waar de theoretische uitleg hun bevattingsvermogen overstijgt zal vooral HET VOORBEELD en DE PRAKTIJKBELEVING van de ‘opvoeder’ in zijn dagelijkse omgang, een primordiale hoofdrol blijven spelen om jongeren deze inzichten te laten vaststellen en aanvoelen. Leren tevreden zijn, content en dankbaar voor wat je hebt is de passe-partout om gelukkig te zijn.

Elke godsdienst moet de menswaardigheid ten gronde respecteren 

Ik wil dus vertrekken vanuit ons mens-zijn om van daaruit menselijke richtlijnen te ontdekken en om zo te weten hoe we als goede mensen moeten leven: ons voortdurend en bewust focussen op het geluk, het welzijn en het welbevinden van onze medemens. Dat is niet toevallig ook in overeenstemming met wat het evangelie ons leert. En toch wil ik zeer bewust niet vertrekken vanuit het evangelie om te weten hoe we moeten leven (dan wordt onze levenswijze eerder aangevoeld als opgelegd door God) wijl wij door een bewuste invulling om alle facetten van ons mens-zijn effectief toe te passen en te beleven, net tot  hetzelfde resultaat kunnen komen. Dat is absoluut geen tegenstrijdigheid! Gewoonlijk vertrekt men vanuit het evangelie om te horen hoe we menswaardig moeten leven, wijl ik vertrek vanuit “het goed mens zijn” om tot de waarde, de invulling, de aanvaarding , de vanzelfsprekendheid en de beleving van het evangelie te komen. Deze laatste benadering komt echter veel aannemelijker over omdat het uit ons eigen mens-zijn kan gedistilleerd worden en ons niet van buitenaf door God  dient opgelegd te worden.

Bovendien kunnen we daardoor alle mensen -zelfs ongelovigen- mee betrekken om samen te timmeren aan een betere en meer menselijke wereld, zonder dat men zich daarvoor verplicht moeten voelen om christen te worden en in onze “dienst aan God” =godsdienst  te geloven.

Een mensenleven moet zich afspelen op niveau dat een mens precies tot mens maakt

Bij de zoektocht naar geluk streven mensen vaak naar het geluk dat voortspruit uit materiële rijkdom, macht en aanzien. Het ‘hebben’ is dan veel belangrijker dan het ‘zijn’. Daardoor vinden we echter alleen maar het schijngeluk omdat deze geluksvorm de typisch menselijke kenmerken van ons mens-zijn niet eens bereikt en zich alleen maar beweegt op het vlak van het biologisch instinctieve facet van ons mens –zijn, dat we met de dieren delen. Daarom moeten we het helemaal over de andere boeg gooien en het menselijk geluk zoeken daar waar het te vinden is: op het niveau dat ons precies tot mens maakt en dat ons typisch mens-zijn karakteriseert: De liefde voor onze medemens en voor God, die alleen maar Liefde is. Het is daar dat we het echt menselijk geluk kunnen tegenkomen.

Mijn blog: een receptenboek om te leven zoals het mensen past

Mijn blog: “menswaardigheid.wordpress.com”helpt je op weg. Het enorme belang en de essentie van hetgeen ik in mijn blog verkondig en bovendien de rechtvaardiging van mijn uitgangspunten, heb ik voor U in toegevoegde bijlage bij dit mailke verwoord. Actuele problemen worden er uitvoerig besproken en vinden er een menswaardige oplossing, die tevens evangelisch is.

De liefde voor de medemens omsluit niet enkel een evangelische maar ook een diep menselijke opdracht

Voor mij is dit een andere vorm van evangelisatie, die niet alleen de beleving van het evangelie veel aannemelijker en menselijker voorstelt als een taakomschrijving die voortkomt uit onszelf maar die gelijktijdig ook mensen gelukkiger kan maken juist omdat hetgeen we in wezen terugvinden in ons mens-zijn, perfect aansluit bij de beleving waar Christus in het evangelie ook voor gaat!

Reageren mag via “cleirenstefaan@gmail.com”

 

HET GROOT BELANG EN DE ESSENTIE VAN MIJN BLOG

Hoe kunnen we ons als mens voortdurend proberen verbeteren

Waar het vooral op aankomt bij de opvoeding tot menswaardigheid van jongeren en bij de finalisering van ons eigen menselijkheid, is de absolute noodzaak om ons voortdurend te vervolmaken door zelf een foutenanalyse uit te voeren en ons doen en laten zelf grondig door te lichten. Fouten zijn het gevolg van onze menselijke beperktheid, die op zijn beurt gelinkt kan worden aan onze lichamelijkheid. Door een grondige foutenanalyse, een serieus gewetensonderzoek en bewuste zelfkritiek, die telkens vanuit de verschillende facetten van ons mens-zijn belicht kan worden, voelen we ons in feite verplicht ons egoïsme en zelfzucht steeds verder af te bouwen zodat we ons proportioneel ook meer en beter kunnen focussen op het geluk, het welzijn en het welbevinden van onze medemens. Dat is uiteindelijk het doel van elke mensenleven waaraan ook gelijktijdig onze menselijke geluksbetrachting als extraatje aan toegevoegd wordt. Leven als een goed mens is dan ook niets anders dan een voortdurend schaven… aan zichzelf… aan zijn dierlijke instincten en aan zijn egoïsme, zodat er meer tijd en aandacht vrijkomt voor onze medemens!

De analyse van ons mens-zijn laat ons toe onze fouten te erkennen. Dit is een noodzakelijke voorwaarde om ons te kunnen verbeteren

Het feit dat we fouten kunnen maken, is een bevestiging van onze onvolmaaktheid en van onze menselijke beperking. Dank zij die onvolmaaktheid is het echter mogelijk onszelf te verbeteren en ons mensbeeld grondig bij te kleuren. Zo kunnen we leren uit onze fouten. Dat laat ons toe te groeien naar nog meer menselijkheid in alle vormen en facetten die mensen uiteindelijk tot mensen maakt en die een antwoord geeft op de cruciale hamvraag “WIE BEN IK EN WAT MAAKT EEN MENS PRECIES TOT MENS?”

De resumé van het antwoord hierop is vrij eenvoudig, maar blijkt in praktijk bijzonder moeilijk te realiseren: HET BEVORDEREN VAN LIEFDE EN BETROKKENHEID OP DE MEDEMENS, DOOR ZIJN EGOïSME EN ZELFZUCHT IN TOOM TE HOUDEN IS DE TOPPRIORITEIT OM “HET GOED MENS-ZIJN” TE REALISEREN (zie de vaste item na het openen van mijn blog).

 Een goed mens proberen zijn is een aartsmoeilijke opgave

Ik begrijp best dat iedereen zich niet geroepen voelt om deze menselijke doelstellingen –die gelijktijdig echter ook ten gronde evangelisch, diepgelovig en praktijkgericht zijn- als levensideaal na te streven. Wie immers de menswaardigheid in al zijn verschillende facetten uitdraagt en beleeft, verkondigt immers ook de essentie van de beleving van het evangelie: die twee zijn wezenlijk met elkaar verstrengeld en het ene kan niet zonder het andere. Wie immers leeft als een goed mens, leeft willens nillens ook volgens het evangelie en omgekeerd zou dat ook zo moeten zijn. Een godsdienst die de menslievendheid en goedheid niet inbouwt kan onmogelijk geïnspireerd zijn door een oneindig liefdevolle God… impossible!

Liefde voor onze medemens als levensprioriteit aanvaarden en als levensideaal nastreven is een loodzware opgave. Dit ideaal wordt ons immers niet zomaar door het geloof of door God als verplichting opgelegd om ons het leven zuur en moeilijk te maken, maar het zit in ons eigen mens-zijn ingebed en staat in onze genen gebeiteld; wij bezitten als mensen immers de mogelijkheid om te handelen tegen onze dominante instincten in. In ruil voor dit menswaardig engagement komt het echte diepmenselijk geluk binnen handbereik. Daardoor kunnen we beseffen dat er alternatieve, niet materiële inzichten bestaan die de echte menselijke geluksbetrachting beter en gemakkelijker zullen realiseren.

Mijn blog is geen dictaat  maar een zelfhulpmiddel

Alleen al daarvoor loont het meer dan de moeite mijn blog op te volgen en mee te denken over mijn inzichten omtrent levenszingeving. Ik ga niet ontkennen dat mijn standpunten wel een ietsje belerend overkomen. Alleen wie met mij actief mee volgt en meedenkt, kan mijn gedachtegang en besluitvorming inzien, begrijpen, evalueren en misschien zelfs beamen.Met dit doel wil ik u mijn blog: “menswaardigheid.wordpress.com” sterk aanbevelen.

Misbruik van de naam van God om onze misdadigheid te verdoezelen

Maar ook de Kerk (als instituut) heeft in het verleden vaak in naam van God (–maar in werkelijkheid vooral uit eigenbelang en machtswellust-) een gans arsenaal aan fouten en blunders opgestapeld en op zijn kerfstok geschreven, die dringend herkend, aangeklaagd en gecorrigeerd moeten worden. Een duidelijk ‘mea culpa’ is hier op zijn plaats. Gewone mensen, maar ook heel wat goedmenende gelovigen nemen dit niet langer en vinden dat de Kerk op de eerste plaats zelf authentiek moet zijn en zijn eigen identiteit moet uitstralen en beleven. Ze moet eerst zelf DOEN wat ze in naam van Christus wel met verve aan anderen verkondigt en oplegt, maar niet altijd zelf toepast. Paus Franciscus maakt daar gelukkig een unieke en zeer gewaardeerde uitzondering op! Dank voor zoveel moed en inzicht: Franciscus is een man naar mijn hart, omdat hij zich op de eerste plaats als een goed mens wil gedragen en zo Christus voorbeeld volgt en daardoor de wil van God realiseert. Niet enkel met woorden en veel bla-bla, maar gewoon met daden en nog veel meer doe-doe.

Tegen criticasters en negativisten kan ik alleen maar zeggen; “Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen” en ik voeg er graag voor mezelf aan toe; ‘Wie (n)iets doet kan ook (n)iets misdoen’.

Hoe reageren op mijn standpunt als je niet akkoord gaat

Indien mijn schrijfsels u helemaal niet kunnen bekoren of verleiden, maar u eerder ergeren en aanstoot geven durf ik u alsnog om een laatste gunst vragen: me een mailtje sturen -eventueel zonder enige uitleg of rechtvaardiging- waarin u me gewoon meedeelt dat mijn beleving van gebeurtenissen vanuit het mens-zijn u hoegenaamd niet aanspreekt. Zo hoef ik u verder niet meer lastig te vallen met mijn “gepreek”. Ik wil uw eigen mening respecteren en vraag u, me als definitief(?) afscheid nog te willen verontschuldigen voor mijn arrogantie om u ongevraagd met mijn ‘rare’ en ‘niet alledaagse’ levensinzichten te confronteren: deze uitgangspunten heb ik echter zelf niet in de hand omdat ik ze zelf niet heb bedacht of uitgevonden maar omdat ze in feite ingebed en terug te vinden zijn in het mens-zijn zelf, dat bij elke mens automatisch aanwezig is. In het harnas van de lichamelijkheid dat ons heel wat beperkingen oplegt zit ik zelf ook gekluisterd en uiteraard zit ieder ander mens daar zelf ook mee gewrongen. En toch heeft deze fundamentele beperking een grote waarde en kan ze niet zomaar genegeerd worden als we tenminste ons mens-zijn willen blijven verbeteren; beperkingen en fouten horen bij het mens-zijn, zoals water bij de zee. Gelukkig toch dat mensen veel meer zijn dan enkel maar biologische wezens zoals dieren. Ze hebben een grondige meerwaarde, die hen wezenlijk van dieren onderscheidt. Mensen hebben immers de mogelijkheid om in de huid van medemensen te kruipen en om zijn medemens lief te hebben.

Vele mensen leven echter als dieren door enkel hun dwangmatige instincten te volgen. Spijtig toch… niet??

“Ik vind dat” is niet aan mij besteed omdat ik me steeds baseer op de menswaardigheid

Het was nooit mijn bedoeling andere meningen zomaar en zonder reden af te keuren of aan de kant te schuiven. Mijn belangrijkste beoordelingsnorm op dit vlak blijft nog altijd de menselijkheid en dat alleen bepaalt mijn oordeel. Het is best mogelijk dat we op dat vlak fundamenteel van elkaar verschillen. Gelukkig maar dat we geen gekloonde mensen zijn en van elkaar nog mogen en kunnen verschillen om zo een klankbord te hebben om elkaars inzichten mee te delen en te beluisteren en te beoordelen zonder te VERoordelen. Zo kunnen we onze eigen inzichten eventueel bijsturen en hen op oerdegelijke en onweerlegbare gronden funderen.

Nogmaals mijn excuses en oprechte dank voor uw zeer geapprecieerde leesinspanningen’!

Zeer genegen, een warme groet en… tot wederhoren?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s